Je zou je kunnen afvragen: 'honger', kennen we dat eigenlijk wel? We gebruiken de term doorgaans in ons algemeen taalgebruik en ook bepaalde uitspraken zijn op dit fenomeen gebaseerd. Denk bijvoorbeeld aan 'scheelzien van de honger' of 'honger hebben als een paard'.

Hoewel we binnen onze westerse maatschappij geen hongersnood ervaren, gebruiken we het woord 'honger' heel vaak. Een artikel schrijven rond dit thema is dus geen evidentie. Wel is het mijn bedoeling om duidelijkheid te scheppen in wat 'honger' nu precies is en hoe dat gevoel tot stand komt.

Sébastien-Roch Nicolas, Frans dichter en schrijver zei over 'honger' hetvolgende (1740-1794):

"De maatschappij bestaat uit twee grote klassen: zij die meer eten dan honger hebben, en zij die meer honger dan eten hebben."

Maar wat is honger nu precies en wat brengt dit gevoel tot stand? Ik begon mij vragen te stellen na een bezoek aan de huisarts. Voordat ik op reis vertrok, ging ik er langs voor een tweede bloedafname. We bespraken kort het verloop van mijn dieet en ik peilde naar zijn ervaring en zijn mening i.v.m. het Ketodieet en het inlassen van vasten. Hij leek een voorstander van het bannen van suiker uit het voedingspatroon en hij stelde dat we als maatschappij de neiging hebben om te veel te eten. Hij zei hierover het volgende:

"In mijn praktijk zie ik veel meer mensen die ziek zijn omwille van té veel te eten, dan omwille van te weinig te eten."

Dit deed mij nadenken over het waarom en de meerwaarde van het grote voedselaanbod en de vele marketing die wordt gevoerd rond eten. Nu we weten dat suiker een gif is voor ons lichaam, en dat calorieën niet geteld moeten worden wanneer we gewicht willen verliezen, rijst de vraag naar hoe het dan zit met honger, en of we honger moeten leiden wanneer we diëten. Nee! Het kan ook anders.

Hoewel onze samenleving zo is geëvolueerd dat er eindeloze mogelijkheden zijn om te eten (en te blijven eten), hebben we veel minder nodig dan we eigenlijk denken en kunnen we onze eigen honger grotendeels zelf bepalen. Toch leven we in een wereld waar voedsel altijd en overal beschikbaar is en worden maaltijden vaak georganiseerd rond sociale aangelegenheden. Meer nog, sociale druk maakt het ons soms ook moeilijk om nee te zeggen. Het zien van een smakelijke traktatie op het werk bijvoorbeeld of het samenkomen om iets te vieren, kan onze honger doen stijgen, hoewel we initieel geen honger hadden. Soms kan het dan ook ongemakkelijk aanvoelen, of als ondankbaar overkomen, wanneer we iets afwijzen.

Uit eigen ervaring weet ik dat, wanneer we denken aan diëten, we nog al te vaak denken aan het hongerige gevoel dat daarmee gepaard kan gaan. Op dit moment lijkt het mij echter een grote misvatting dat we honger moeten leiden wanneer we gewicht willen verliezen, of een gezondere levensstijl willen aannemen. Dat heb ik de laatste maanden persoonlijk mogen ervaren. Ik verloor ongeveer 8 kilo en ervaarde nooit een echt hongergevoel. In dit artikel ga ik daarom verder in op het begrip 'honger'. Naar mijn mening past honger niet in een gezond en evenwichtig dieet.

Hoe we honger definiëren  

Volgens Van Dale betekent 'hon·ger(de; m)': 'een behoefte aan voedsel', of 'het sterk verlangen naar'. [1]

Honger is dus een vaag begrip. Toch gebruiken we het gemakkelijk en stellen we ons weinig vragen bij wat honger nu eigenlijk is, en wat deze behoefte aan voedsel teweegbrengt.

De spijsvertering

De spijsvertering [2] begint in de mond. Het voedsel wordt er fijngekauwd en vermengd met speeksel. Van zodra we voedsel zien, ruiken of proeven maken de speekselklieren in de mond speeksel aan. Enzymen in het speeksel zorgen voor vertering en maken het voedsel glad en smeuïg. Op die manier kunnen we het voedsel gemakkelijk doorslikken en kan het via de tong naar de slokdarm worden gestuurd.

Jullie hebben het misschien al gemerkt. Wanneer je langs een bakkerij passeert of een bezoek brengt aan een cafetaria waar er allerlei zoetigheden worden geserveerd, krijg je letterlijk 'het water in je mond'.

Deze fysiologische reactie is niet tegen te houden, en kan bijdragen tot overmatig eten. Wanneer we beslissen om in te gaan op dit verlangen naar eten, komt de ingenomen voeding via de mond in de slokdarm terecht.

De slokdarm is een rechte pijp van ongeveer 25 centimeter. Als reactie op de voedselinname trekken de spieren in de slokdarmwand samen en ontspannen ze zich om het voedsel langzaam naar de maag te sturen. Dit proces gebeurt onbewust en zorgt ervoor dat het voedsel geleidelijk naar onze maag wordt gestuurd. Het sluitspiertje dat zich tussen de slokdarm en de maag bevindt, zorgt ervoor dat het voedsel en het maagsap niet terugstromen in de slokdarm.

In de maag wordt het voedsel gekneed en gemengd met maagsap. Maagsap bestaat uit zoutzuur en enzymen. De enzymen breken het voedsel alvast af, terwijl zoutzuur ervoor zorgt dat ziekmakende bacteriën in het voedsel vernield worden. Het voedsel blijft gemiddeld 3 uur in de maag. Wanneer we vet eten (zoals bij het Ketodieet) heeft de maag meer tijd nodig om het voedsel te gaan verwerken. [3]

Het zal jullie dan ook niet verbazen dat het eten van vette voeding zorgt voor een betere verzadiging en op die manier gewichtsverlies kan bevorderen.

Nadat het voedsel in de maag werd bewerkt, wordt het via de maag naar de dunne darm gestuurd. In de dunne darm vindt het belangrijkste deel van de spijsvertering plaats. Spijsverteringssappen en enzymen uit de alvleesklier en de galblaas worden er aan het voedsel toegevoegd. De enzymen breken het voedsel af tot belangrijke voedingsstoffen.

Via de darmwand komen deze essentiële stoffen in het bloed terecht. Voedingsstoffen zoals eiwitten, vetten, koolhydraten en een groot aantal vitaminen en mineralen, spelen een belangrijke rol bij tal van fysiologische processen. Deze voedingsstoffen dragen bij aan een optimale werking van het lichaam en een optimale energievoorziening.

Onverteerbaar voedsel, dat in de dunne darm niet werd omgezet in essentiële voedingsstoffen, gaat naar de dikke darm in de vorm van een dunne massa, waar vocht en zout uit die massa worden gescheiden. Hierdoor ontstaat er een hardere massa van stoelgang. Deze hardere massa komt nadien in de endeldarm terecht waarna ons brein ons waarschuwt dat we naar het grote toilet moeten.

Een smakelijk onderwerp is dit niet, maar alles begint bij het vergaren van informatie en het begrijpen van de biologische processen.

Bij de spijsvertering speelt ook de lever een belangrijke rol. Voedingsstoffen komen namelijk via het bloed in de lever terecht. De lever bewerkt de voedingsstoffen en zet deze om in bouwstoffen voor het lichaam of energie.

Volgers van het Ketodieet beperken hun koolhydraatconsumptie tot een absoluut minimum. Op die manier onthouden ze zich van glucose, die binnen een standaard dieet de optimale energieleverancier is. Wanneer er geen koolhydraten worden gegeten, gaat het lichaam energie halen uit vetreserves. De lever zorgt er bij dit proces voor dat de vetten worden omgezet naar ketonen, die nadien in onze bloedbaan terecht komen. Op die manier kunnen we de geproduceerde ketonen aanwenden als energieleverancier.  

Ketose is dus een metabolisch proces dat plaatsvindt wanneer ons lichaam geen suikers heeft om als brandstof te gebruiken. Ons lichaam produceert ketonen als reactie op dit 'tekort'. We kunnen dus stellen dat het geweldige aanpassingsvermogen van ons lichaam ervoor zorgt dat we als mens niet afhankelijk zijn van één enkele energiebron.

Als het Ketodieet goed wordt gevolgd, verhoogt dit koolhydraatarme en vetrijke dieet de aanwezigheid van ketonen in het bloed. Deze bieden een alternatieve brandstof voor het lichaam en dit kan vele unieke gezondheidsvoordelen opleveren.

Daarnaast is de lever ook verantwoordelijk voor het aanmaken van gal, wat nodig is om vet voedsel te kunnen verteren. De galblaas slaat het gal dat aangemaakt wordt door de lever tijdelijk op. Wanneer we vet eten, gaat de gal vanuit de galblaas naar de dunne darm, waar het spijsverteringsenzymen helpt om het vet te verteren. Een andere functie van de lever is het onschadelijk maken van allerlei schadelijke stoffen, zoals alcohol.

De alvleesklier zorgt voor de aanmaak van alvleeskliersap. Dit sap bevat spijsverteringsenzymen die de dunne darm helpen om suikers, eiwitten en vetten uit het voedsel te extraheren. De alvleesklier is ook verantwoordelijk voor het aanmaken van insuline en glucagon (hormonen). Zoals in voorgaande artikels ook besproken zorgt een goede balans van deze hormonen voor een stabiele bloedsuikerspiegel. De functie hiervan mag dus niet onderschat worden. Een onstabiele bloedsuikerspiegel is namelijk een belangrijke oorzaak van honger. [3, 4] Later meer hierover.

  • Insuline is een hormoon dat afgescheiden wordt door 'de eilandjes van Langerhans' in de alvleesklier, en dit hormoon verhoogt de doorlaatbaarheid van celmembranen voor glucose. Als reactie hierop wordt het glucosegehalte in het bloed verlaagd. Het regelt (samen met het hormoon glucagon) de bloedsuikerspiegel. Insuline heeft een antagonistische werking ten opzichte van glucagon, adrenaline, cortisol en andere hormonen die de bloedsuikerspiegel verhogen.
  • Glucagon is de tegenhanger van insuline. In tegenstelling tot insuline, dat de bloedsuikerspiegel verlaagt, verhoogt glucagon de bloedsuikerspiegel. Wanneer de bloedsuikerspiegel te laag is, zorgt de lever ervoor dat opgeslagen suiker vrijkomt zodat de levercellen glucose kunnen afgeven in het bloed. Hierdoor stijgen de glucosewaarden.  

Als de glycogeenvoorraden leeg zijn, worden de vetten aangesproken. De vetverbranding stijgt en de lever breekt vetten af en zet ze om in ketonen, welke dan verantwoordelijk zijn voor het leveren van energie.

Voordat ik begon met het vetrijke en koolhydraatarme Ketodieet, voelde ik mij doorgaans altijd hongerig. Ik kon eten, en blijven eten. Ook wanneer ik een stevige lunch had gegeten, had ik na een paar uur weer honger. Daarnaast at ik vaak tussendoortjes, al was ik mij daar niet volledig van bewust. Sinds ik het Ketodieet volg, ervaar ik nog weinig honger, en als ik die ervaar, is het omdat ik aan eten dacht om een andere reden.

Dat we honger hebben doordat onze maag leeg of vol is, is dus te eenvoudig gesteld, en bovendien niet correct. Er zijn namelijk verschillende organen en hormonen betrokken bij het hongergevoel en deze vormen samen een regulatiesysteem. In het volgende deel bekijken we wat ons hongerig maakt.

Hoe honger ontstaat

Gevoelens van honger (en verzadiging) worden aangestuurd door onze hersenen, meer bepaald door de hypothalamus. De hypothalamus is het onderdeel in de hersenen dat een cruciale rol speelt bij de organisatie van gedragingen die zorgen voor de overleving van het individu. De hypothalamus is een onderdeel van het limbische systeem en controleert het autonome zenuwstelsel en het endocriene systeem.

'De hypothalamus speelt een cruciale rol bij de organisatie van gedragingen die zorgen voor de overleving van het individu: eten, vechten, vluchten, paren. Daarnaast speelt de hypothalamus ook een cruciale rol bij de temperatuurregeling.'

Het regulatiecentrum voor eetlust kan een gevoel van honger of verzadiging teweegbrengen, afhankelijk van de signalen die vanuit andere lichaamsdelen worden ontvangen. Enerzijds ontvangen we signalen die worden afgegeven door het spijsverteringsstelsel, maar ook vetweefsel is hierbij betrokken.

De verminderde honger bij het volgen van het Ketodieet wordt ondersteund door positieve veranderingen in honger- en verzadigingshormonen.

  • Het hormoon dat verantwoordelijk is voor het opwekken van eetlust, is ghreline. [5] Dit hormoon wordt geproduceerd door de maag, voorafgaand aan een maaltijd. Als de maag eenmaal is 'gevuld', neemt de hoeveelheid van ghreline weer af.
  • Het hormoon leptine [6], dat geproduceerd wordt door vetweefsel, zorgt voor een remmend effect op onze honger en wordt vaak gezien als tegenspeler van ghreline.

Omdat leptine wordt geproduceerd als reactie op vetinname, ervaren diegenen die het (vetrijke) Ketodieet volgen minder honger. Daarnaast kunnen de ingenomen vetten worden omgezet in ketonen, die eveneens zorgen voor een optimale energievoorziening van ons lichaam.

Doordat we bij het Ketodieet een sterk verminderde koolhydraatinname nastreven, en het insulineniveau daardoor stabiel blijft, halen we energie uit vetten, waardoor er sprake is van een grotere vetafbraak.

Ook de darmen produceren stoffen die ons hongergevoel beïnvloeden, in dit geval remmen. Een voorbeeld hiervan is PYY3-36 (peptide YY), een hormoon dat afgegeven wordt als reactie op voedselinname. Dit hormoon wordt ook gezien als tegenhanger van ghreline.

De alvleesklier is eveneens betrokken bij de spijsvertering en zorgt voor een afgifte van insuline. Insuline stimuleert de opslag van glucose, en heeft eveneens een remmend effect op onze hongergewaarwording in de hypothalamus. Dit effect is echter van korte duur.

'Bloedsuikerspiegel na het eten van koolhydraten'

Zoals in bovenstaande grafiek te zien is, daalt de bloedsuikerspiegel in gelijke mate waarin hij even ervoor gestegen is als reactie op de suikerinname. Zoals in 'Stop met het tellen van calorieën' besproken wordt deze daling merkbaar door een indringend gevoel van honger, kort na de inname van suikers (koolhydraten). [4]

Hoeveel calorieën je wil eten is dus sterk verbonden met hoeveel insuline er geproduceerd wordt in het lichaam als reactie op koolhydraatinname. De opname van koolhydraten zorgt voor een verhoogd insulineniveau waardoor de honger al snel terug opduikt. Bij de opname van vet geldt juist het tegenovergestelde principe. Vet zorgt ervoor dat het lichaam beter verzadigd is, en de nood naar voeding dus een stuk lager is. Dit verklaart waarom men bij het Ketodieet weinig tot geen honger ervaart.

We kunnen dus stellen dat vele hormonen verantwoordelijk zijn voor de communicatie tussen onze zintuigen, het maag- en darmkanaal, het bloed en de hypothalamus. Dat onze emoties hierbij een belangrijke rol spelen, verklaart dus waarom we meer eten bij sterkere emoties. Daarnaast beheersen onze hersenen ons hongergevoel ook op basis van wat we eten, ongeacht het feit of we reeds verzadigd zijn of niet. Tegenwoordig draagt de stijgende suikerconsumptie dus bij aan het fenomeen van overeten en de steeds hogere prevalentie van obesitas.

Verschillende oorzaken van honger

Er zijn verschillende oorzaken van honger te onderscheiden. Hierna bespreken we ze kort.

  • Je dieet bevat te weinig proteïnen

Het is belangrijk om voldoende eiwitten te eten. Eiwitten hebben een remmend effect op ons hongergevoel doordat ze het niveau van ghreline verminderen en bovendien de aanmaak van het hormoon peptide YY stimuleren. Het eten van voldoende eiwitten kan dus zorgen voor een lagere algemene calorie-inname gedurende de dag. [7]

Dierlijke producten zoals vlees, gevogelte, vis en eieren bevatten grote hoeveelheden eiwitten en zijn dus een goede voedingsbron om minder honger te ervaren. Ze passen goed binnen het Ketodieet.

Het Ketodieet doelt namelijk op het eten van veel vetten, heel weinig koolhydraten en een gemiddeld aantal eiwitten. Hierbij wordt de volgende verhouding aangehouden: 70% (gezonde) vetten, 25% eiwitten en 5% koolhydraten. Het hele idee van Keto is het sterk verminderen van de koolhydraatinname.

  • Je eet te veel geraffineerde koolhydraten

Geraffineerde koolhydraten zijn verwerkt en ontdaan van hun vezels, vitaminen en mineralen. Om die reden kunnen ze worden beschouwd als 'lege' calorieën. Ze worden daarnaast ook snel verteerd en hebben een hoge glycemische index, wat kort na de inname ervan zorgt voor een sterk verhoogd insulineniveau. [8]

Na deze snelle stijging van het insulineniveau, volgt zoals gezegd ook een snelle daling, wat een andere reden is waarom men zich vaak hongerig voelt als geraffineerde koolhydraten een vast onderdeel van het dieet vormen. [4]

Een van de meest populaire bronnen van geraffineerde koolhydraten zijn bloemsoorten, die worden aangetroffen in veel voedingsmiddelen op basis van granen, zoals brood en pasta. Voedingsmiddelen zoals frisdrank, koek en/of snoep, bevatten bewerkte suikers, en worden ook beschouwd als geraffineerde koolhydraten.

Het zal je dan ook niet verbazen dat dit soort voedingsmiddelen geen meerwaarde bieden binnen een gezonde levensstijl en zeker niet passen binnen het Ketodieet. Het Ketodieet bestaat er namelijk uit gedurende een langere periode de koolhydraatconsumptie tot een minimum te beperken, en dus je lichaam te onthouden van glucose als brandstof. Door weinig of geen koolhydraten te consumeren, gaat je lichaam energie halen uit je vetreserves in plaats van uit de koolhydraatreserves.

  • Je eet te weinig vet

Vet is vet, ook wanneer we ons hongergevoel beter de baas willen zijn. Enerzijds duurt het langer om vet te verteren en bovendien leidt het eten van vet tot een afgifte van het hormoon leptine, wat ondertussen gekend is als een remmend hormoon voor onze honger. [9] Om die reden wordt bij een vetarm dieet, een frequent hongergevoel gerapporteerd. Persoonlijk ben ik dan ook steeds grotere fan van een vetrijk dieet. Hoe vettiger, hoe prettiger!

Er zijn veel gezonde en vetrijke voedingsmiddelen die binnen een vetrijk dieet kunnen genuttigd worden. Voor meer informatie in verband met vetrijke voeding kan u het artikel over 'Ketovriendelijke voeding' raadplegen.

  • Je dieet bevat te weinig vezels

Het eten van vezelrijke voeding helpt de honger onder controle te houden en vertraagt de werking van de spijsvertering. [10] Een vezelrijk dieet (in tegenstelling tot het Ketodieet) is rijk aan plantaardige voedingsmiddelen zoals fruit, groenten, noten, zaden, peulvruchten en volle granen.

Voor wie reeds het artikel las in verband met 'Ketovriendelijke voeding' zal het duidelijk zijn dat het beperken van de vezelinname sterk aangeraden wordt, voornamelijk tijdens de eerste weken van het Ketodieet.

Toch is het belangrijk om mee te geven dat vezels een belangrijke voedingsbron zijn, in tegenstelling tot andere vormen van koolhydraten. Ketovriendelijke vezels zijn te vinden in groene groenten zoals brocolli, bladgroenten, asperges en courgette. Ook bepaalde fruitsoorten zijn rijk aan vezels en bevatten (wat uiterst belangrijk is) een laag suikergehalte.  Vruchten zoals avocado, bramen en frambozen mogen dus ook, weliswaar in beperkte mate, geconsumeerd worden binnen het Ketodieet.

Daarnaast behoren ook zaden en noten tot de vezelrijke categorie, en worden dit soort producten ook geïmplementeerd binnen een gevarieerde, gezonde en Ketovriendelijke levensstijl. Wat lekker allemaal!

Wanneer ik met het Ketodieet startte, beperkte ik mijn vezelinname tot een absoluut minimum. Op dit moment heb ik deze inname reeds kunnen verhogen en ik voel mij prima!

  • Je drinkt niet voldoende water

Hydratatie is ongelooflijk belangrijk voor de algemene gezondheid, dat weten we allemaal. Het drinken van water bevordert de afgifte van het hormoon leptine, wat ook wel bekend staat om zijn remmend effect op de honger. Ook is het zo dat we voldoende water moeten drinken wanneer we vezels implementeren in ons voedingspatroon. Vezels kunnen namelijk pas verwerkt worden wanneer ons lichaam voldoende gehydrateerd is. Water zorgt dus voor een verbeterde spijsvertering. Ook onze huid ervaart positieve effecten wanneer we voldoende water drinken. [11]

Het is bovendien belangrijk om voldoende water te drinken, zodat gevoelens van dorst niet verward worden met gevoelens van honger. Want wanneer je niet voldoende water drinkt, kunnen gevoelens van dorst verward worden met gevoelens van honger.

  • Je drinkt te veel calorierijke dranken

Vloeistoffen verteren sneller dan vast voedsel. Verschillende onderzoeken tonen dit aan. Bovendien suggereren bepaalde onderzoeken dat vloeibaar voedsel minder invloed heeft op de aanmaak van leptine, in vergelijking met vast voedsel. [12], [13]

Het zal je dan ook niet verbazen dat het eten van een stuk fruit, beter is dan het drinken van een vruchtensap. Het drinken van een sapje kost ons weliswaar minder tijd, maar dit kan er op zijn beurt toe leiden dat je meer wil eten, alleen al omdat onze hersenen hierbij minder tijd hebben gehad om signalen van volheid te verwerken.

  • Je drinkt te veel alcohol

Alcohol drinken zorgt voor een verhoogde aanmaak van ghreline, het hongerbevorderende hormoon. [14] Daarnaast is alcohol een optimale brandstof om bij het eten, alle remmingen los te laten. Om die redenen zal het je niet verbazen dat een (te) hoge alcoholconsumptie enkel nadelen heeft. Verminder of vermijd je alcoholconsumptie dus om je hongergevoel te reguleren en een optimale gezondheid na te streven.

Zoals ik in het artikel rond Ketovriendelijke voeding ook aangaf, bevat alcohol geen essentiële voedingsstoffen of voor ons lichaam belangrijke vitaminen of mineralen.

  • Je slaapt niet voldoende

Voldoende slapen is belangrijk voor iedereen. Het wordt namelijk geassocieerd met een lager risico op verschillende chronische ziekten, hartaandoeningen en kanker. [15] Bovendien is voldoende slapen een factor bij het beheersen van de eetlust, omdat het helpt bij het reguleren van ghreline, het eetlustbevorderende hormoon. Gebrek aan slaap leidt tot hogere niveaus van ghreline, waardoor men zich hongerig kan voelen wanneer er sprake is van een slaaptekort. Meer nog, het krijgen van voldoende slaap bevordert het ontwikkelen van leptine, het hormoon dat gevoelens van verzadiging bevordert. [16]

Algemeen wordt aangenomen dat men minstens 8 uur slaap nodig heeft per nacht maar dit verschilt weliswaar per individu. Ook hier is het dus belangrijk om voldoende zelfkennis te bezitten en te luisteren naar je lichaam.

  • Je eet te vaak wanneer je afgeleid bent

Hoewel eten tijdens een bepaalde bezigheid je wat tijd kan besparen, kan het schadelijk zijn voor de gezondheid. Zo blijkt dat eten wanneer je afgeleid bent gepaard gaat met een grotere eetlust, een verhoogde calorie-inname en een gewichtstoename. Niet onlogisch dus wanneer je eet zonder je bewust te zijn van de hoeveelheid en je de volheidssignalen pas herkent wanneer je niet meer bent afgeleid. [17] Bewust eten is dus de boodschap.

Honger is vaak ook een aangeleerde associatie en kan op verschillende tijdstippen voorkomen, afhankelijk van bepaalde gewoontes. Dus zelf wanneer men een grote lunch at, kan de honger enkele uren voor het avondmaal opnieuw opduiken, ondanks er eigenlijk geen fysiologische honger is.

  • Je doet veel aan sport

Personen die veel sporten, verbranden vaak veel calorieën. Onderzoek toonde aan dat diegenen die regelmatig en krachtig bewegen, meestal een sneller metabolisme hebben, wat betekent dat ze meer calorieën in rust verbranden dan diegenen die een minder actieve levensstijl hebben. [18] Om als frequent sporter een buitensporige honger te voorkomen, kan je het dieet aanpassen zodat er meer vezels, eiwitten en gezonde vetten aan te pas komen.

  • Je ervaart te veel stress

Overmatige stress kan de eetlust en het hongergevoel verhogen. Dit komt voornamelijk doordat de cortisolspiegel door stress wordt verhoogd. Cortisol is een hormoon waarvan is aangetoond dat het de honger en het verlangen naar voedsel bevordert. Om deze reden kan je merken dat je altijd honger hebt als er frequente stress ervaren wordt. [19]

  • Je neemt bepaalde medicatie

Verschillende medicijnen kunnen de eetlust verhogen. De meest voorkomende eetlustbevorderende medicijnen zijn antipsychotica, zoals clozapine en olanzapine, evenals antidepressiva, stemmingsstabilisatoren, corticosteroïden en anti-epileptische medicijnen. [20], [21]

Bovendien is bekend dat sommige medicijnen tegen diabetes, zoals insuline, insulinesecretagogen en thiazolidinedionen, de honger en eetlust verhogen. Ook anticonceptiemiddelen zouden eetlustbevorderende eigenschappen hebben. Het kan dus helpen om behandelingsopties te bespreken met een medisch deskundige om het hongergevoel beter de baas te kunnen.

  • Je eet te snel

De snelheid waarmee je eet kan een rol spelen in hoe hongerig je bent. Verschillende onderzoeken hebben aangetoond dat mensen die snel eten, meer honger ervaren en de neiging hebben om grotere porties te eten. Hierdoor stijgt de kans op het ontwikkelen van overgewicht of diabetes.

Deze effecten zouden deels te wijten zijn aan het gebrek aan kauwen en het verminderd bewustzijn dat optreedt wanneer je te snel eet. Beide zijn echter nodig om gevoelens van honger te gaan verminderen. [22]

Langzaam eten en grondig kauwen biedt onze hersenen meer tijd om volheidssignalen op te vangen en door te geven. Neem dus de tijd om te genieten van wat je eet en overhaast je niet.

  • Je hebt een medische aandoening

Frequente honger kan ook een symptoom zijn van een medische aandoening. Het kan een teken zijn van diabetes en treedt op als gevolg van een (extreem) hoge bloedsuikerspiegel. [23] Daarnaast kan 'hypoglykemie' of een lage bloedsuikerspiegel ook zorgen voor meer honger. [24] Het eten van geraffineerde koolhydraten en suikers kan een instabiele bloedsuikerspiegel veroorzaken. Ook 'hyperthyreoïdie', een aandoening die wordt gekenmerkt door een overactieve schildklier, wordt eveneens geassocieerd met verhoogde honger. [25] Bovendien is overmatige honger vaak een symptoom van andere aandoeningen zoals depressie en angst. [26]

Eten voor de honger die komt

Ondanks het feit dat het niet gemakkelijk is om geen honger meer te ervaren, en het bovendien heel wat doorzetting van je zal vragen, denk ik dat het een grote opluchting is om vrij te zijn van dit onaangenaam gevoel. In de beginfase (van het Ketodieet) is het zeker niet gemakkelijk om weg te komen van 'al het lekkers'. Echter, na een paar weken bewust te leven en mij een aantal zaken te gaan 'ontzeggen', voelde ik mij een pak sterker.

Enerzijds heeft dit dieet (deze levensstijl) mij geleerd om me veel bewuster te zijn en op die manier heeft het mijn karakter aangesterkt. Anderzijds heb ik geleerd dat een instant genot niet zorgt voor een blijvend genot en evenmin een gezond effect op lange termijn oplevert. Opvallend maar waar: ik verwater bovendien nog zelden van suikerrijke voeding en ik voel mij opgelucht dat ik deze beslissing heb genomen.

Zoals eerder in dit (en ook in vorige artikels besproken) worden we via allerlei wegen aangemoedigd om te consumeren. Marketingcampagnes spelen in op onze gevoelens. Toch weten we, ondanks het vele onderzoek, nog steeds niet hoe ons voedingspatroon het best ingevuld wordt. We kunnen alvast niet zeggen dat we er met z'n allen gezonder op geworden zijn.

Wel denk ik dat het voor iedereen mogelijk is om van het hongergevoel af te komen, en voor onszelf een goede levensstijl te bepalen. Daarnaast lijkt het mij ook een meerwaarde om te beseffen dat een instant genotsgevoel, niet per se een goed gevoel op lange termijn oplevert, en evenmin zorgt voor een sterk karakter en een optimale gezondheid.

Éen iets is zeker: we hoeven dus zeker niet te eten voor de honger die komt, en kunnen zelf beslissen hoe we ons lichaam van energie voorzien. Laten we luisteren naar ons lichaam en ons bewust worden van hetgeen zich binnenin (en buitenaf) afspeelt. Laten we kiezen voor natuurlijke producten en producten die bijdragen tot een optimale gezondheid. En laten we vooral, en dat is waar Keto om draait, bewustzijn van welke de bepaalde triggers zijn, en hoe we daar het meest bestand tegen kunnen zijn. Het Ketodieet is hier alvast een goed middel voor.  

Bronnen

Webpagina's